مواد مغناطیسی نرم چیست

به آن دسته از موادی اشاره دارد که به راحتی مغناطیسی می شوند و می توانند به طور مکرر مغناطیسی شوند ، اما با حذف میدان مغناطیسی ، مغناطیس از بین می رود. علامت مشخصه این نوع مواد عبارتند از: نفوذ پذیری مغناطیسی زیاد (μ=B / H) ، یعنی مغناطیسی در یک میدان مغناطیسی آسان است و به سرعت به یک شدت مغناطش بالا می رسد. اما وقتی میدان مغناطیسی از بین می رود ، ماندگاری آن بسیار کم است. این ماده به طور گسترده ای در فناوری فرکانس بالا در فناوری الکترونیکی مورد استفاده قرار می گیرد. مانند هسته های مغناطیسی ، مغناطیسی ، مغناطیسی مغز می توان از آن برای ساخت ترانسفورماتور ، رله سوئیچ و غیره در فناوری جریان قوی استفاده کرد. آهن ربا های نرم که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرند آلیاژهای آهن سیلیکون ، آلیاژهای آهن نیکل و فلزات آمورف هستند.

Fe- (3 % ~ 4 %) آلیاژ آهن سیلیکون Si متداول ترین ماده مغناطیسی نرم است که اغلب به عنوان هسته آهن ترانسفورماتورها ، موتورها و ژنراتورهای با فرکانس پایین استفاده می شود. عملکرد آلیاژ آهن نیکل از آلیاژ آهن سیلیکون بهتر است و ماده نماینده معمولی Permalloy (Permalloy) است ، ترکیب آن 79 % Ni-21 % Fe ، Permalloy از نفوذ پذیری بالایی برخوردار است (permalloy μ 10 است -20 برابر آلیاژ آهن سیلیکون) ، افت کم با نفوذ پذیری زیاد و قدرت اجباری کم در میدان مغناطیسی ، در صنعت ارتباطات از راه دور ، رایانه های الکترونیکی و سیستم های کنترل از آن استفاده گسترده ای می شود. این یک ماده الکترونیکی مهم است. تفاوت بین فلز آمورف (شیشه فلزی) و فلز عمومی در ساختار آن است. این آمورف است. آنها از Fe ، Co ، Ni و عناصر نیمه فلزی B و Si تشکیل شده اند. نکته اصلی در فرآیند تولید آنها خنک کردن مایع فلز با سرعت بسیار سریع است ، به طوری که فلز جامد می تواند ساختاری بی شکل با اتم های نامنظم بدست آورد. فلزات آمورف دارای خاصیت مغناطیسی بسیار خوبی هستند و از آنها در ترانسفورماتورهای کم مصرف ، حسگرهای مغناطیسی ، هد ضبط و غیره استفاده شده است. بعلاوه ، برخی از فلزات آمورف از مقاومت در برابر خوردگی بسیار خوبی برخوردار هستند و برخی از فلزات آمورف دارای ویژگی های مقاومت بالا هستند و مقاومت خوب